خواص سنبل الطیف یا والرین

خواص درمانی سنبل الطیب یا والرین

درباره گیاه:

سنبل‌الطیب یا والرین که نام دیگر آن علف گربه است، گیاهی است با بوی بسیار مطبوع و گل‌های سفید و صورتی که معمولا به صورت وحشی در حاشیه رودها در بیشترین مناطق ایران می‌روید.ساقه آن به طور عمودی تا ارتفاع دو متر بالا می رود، سنبل‌الطیب دارای خاصیت گرم و خشک بوده و دارای خاصیت آرام بخش قوی است. 

قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولا از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر دارد استفاده می شود. سنبل الطیب پس از خشک شدن برنگ قهوه ای در می آید. طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است. عطر آن پس از خشک شدن بیشتر می شود.

ریشه این گیاه دارای ارزش دارویی برای بیماری‌های مختلف سیستم اعصاب و روان است. اثرات دارویی ریشه تازه سه برابر خشک‌شده آن است.

به صورت عام، سنبل‌الطیب برای کمک به درمان مشکلات زیر کمک‌کننده است:

مشکلات خواب و بی‌خوابی، افسردگی، سردردهای میگرنی، اضطراب و دلهره، تشنج، ام‌اس، پارکینسون، تیک‌های عصبی و سایر مشکلات و بیماری‌های سیستم اعصاب.

 مصرف دم‌کرده سنبل‌الطیب باعث بهبود کیفیت خواب و درمان بی‌خوابی می‌شود. به این منظور می‌توان ۵‌ـ ‌۳ گرم از ریشه این گیاه را در ۲۵۰ میلی‌لیتر آب‌جوش دم کرده و روزی دو سه بار میل شود.

دم‌کرده مخلوط سنبل‌الطیب و بادرنجبویه نیز یک آرام بخش خوب است، این دم‌کرده برای کمک به درمان مشکلات قاعدگی و اختلالات یائسگی نیز مفید است. مصرف روزانه یک تا پنج میلی‌لیتر اسانس یا عرق سنبل‌الطیب نیز به‌عنوان یک انرژی‌زا می‌تواند موثر باشد.

مصرف این اسانس در درمان دردهای شدید از جمله کمردرد و درد سیاتیک نیز موثر است.

از دیگر مصارف آن کمک به درمان سکسکه‌های مقاوم است.

دم‌کرده مخلوط سنبل‌الطیب و به‌لیمو نیز نوشیدنی بسیار مفیدی برای درمان مشکلات بی‌خوابی است.

همچنین افرادی که از مشکلات خواب دیدن زیاد یا کابوس شبانه رنج می‌برند می‌توانند این نوشیدنی مفید را در کاهش این مشکل تجربه کنند.

به کسانی که از انواع درد‌های مزمن رنج می‌برند می‌توان توصیه کرد دم‌کرده ریشه این گیاه یا پودر آن را استفاده کنند.

برای تمام بیمارانی که مشکلات بی‌خوابی، افسردگی، اضطراب و سایر بیماری‌های عصبی دارند توصیه می‌شود با مشورت با پزشک متخصص گیاهان دارویی از دم‌کرده سنبل‌الطیب به صورت کمکی در کنار سایر داروهای خود استفاده کنند، البته بهتر است در دوز بالا استفاده نشود، چون دوزهای خیلی بالای آن می‌تواند خطرناک یا اعتیاد‌آور باشد.

● ترکیبات شیمیایی

ریشه سنبل الطیب حاوی ۱ درصد اسانس است. این اسانس درریشه تازه بیشتر است و به تدریج که ریشه خشک می شود مقدار اسانس آن کاهش یافته ولی بوی آن قوی تر می شود. اسانس تازه برنگ سبز مایل به زرد است ولی در اثر ماندن غلیظ می شود. آثار دارویی ریشه تازه آن سه برابر خشک شده آن است. سنبل الطیب باید در حرارت کم خشک شود و در حرارت بالا تمام اثر دارویی آن از بین می رود.

  ● خواص داروئی

ریشه سنبل الطیب از نظرطب قدیم ایران گرم و خشک است خواص مهم آن به شرح زیر است. اثر ضد تشنج دارد، در رفع ناراحتی های عصبی و هیستری مفید است،ضد اسپاسم و آرام بخش است، تب بر است، بیخوابی را درمان می کند، ضد کرم معده و روده است، ضد هیجان است، میگرن را برطرف می کند، برای برطرف کردن دلهره، تشویش و نگرانی مفید است، در درمان بیماری مالیخولیا اثر مفید دارد، در برطرف کردن درد سیاتیک موثر است، سکسکه مداوم را از بین می برد، درد سینه را برطرف می کند، استفراغ را برطرف می کند، در معالجه مرض قند موثر است، گرد سنبل الطیب را روی زخم ها بپاشید التیام یابند.

  طرز استفاده

۱) گرد سنبل الطیب: ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در حرارت ۴۰ درجه خشک کنید. سپس آنرا آسیاب کنید و از الک ریز در کنید. گرد آن به عنوان ضد تشنج به کار می رود. مقدار مصرف آن ۵-۱۰ گرم در روز است.

 ۲) مخلوط سنبل الطیب: ۴ گرم گرد ریشه سنبل الطیب را با ۴ گرم رازیانه و ۴ گرم قند سائیده و مخلوط کنید،این مخلوط را چهار قسمت کرده و در طول روز به فواصل مساوی بخورید.

 ۳) تنتور والریان: ۱۰۰ گرم ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در نیم لیتر الکل طبی ۶۰ درجه بریزید و بگذارید بماند. هر روز چند بار آن را بهم بزنید و پس از ۱۵ روز آنرا صاف کرده و در شیشه دربسته نگهداری کنید .مقدار مصرف آن ۱۰-۳۰ قطره می باشد.

  منع مصرف و احتیاط ها

همچنین توصیه می‌شود در دوران حاملگی از این گیاه استفاده نشود. در بعضی افراد حساسیت به این گیاه گزارش شده است. مصرف زیاد سنبل‌الطیب برای کلیه‌ها مضر است باید به همراه آن کتیرا نیز مصرف شود.